τεκτονικός
τεκτονικός, practised
τεκτον-ικός, ή, όν,
- practised or skilled in building, Pl. Grg. 460b: as Subst., a good carpenter or builder, Id. R. 443c, etc.; as opp. to a smith (χαλκευτικός), X. Mem. 1.1.7: ἡ -κή (sc. τέχνη) joiners’ work, carpentry, freq. in Pl., Plt. 280c, al.; as opp. to smiths’ work (χαλκεία, ἡ χαλκευτική), Id. Prt. 324e, X. Oec. 1.1, cf. D.L. 3.100: τὸ -κόν skill in carpentry, Pl. Cra. 416d.
- 2 of or for a joiner or carpenter, ὄργανα Id. Epin. 975c; χρεία Thphr. HP 5.1.12; κόλλα Gal. 12.829, CPHerm. p.77 (iii A.D.); τὰ τ. joinery, PMich.Zen. 38.55 (iii B.C.); κεφάλαιον τεκτονικοῦ prob. in IG 1(2).374.140.
τεκτονικός, ή, όν, de charpentier, Plat. Epin. 975b, etc. ; subst. ἡ τεκτονική (s. e. τέχνη) Xén. Œc. 1, 1 ; Plat. Prot. 324e, etc. l’art du charpentier ou du menuisier ; τὸ τεκτονικόν, Plat. Crat. 416d, m. sign. ; ὁ τεκτονικός, Xén. Mem. 1, 1, 7 ; Plat. Rsp. 443, etc. le charpentier ou le menuisier.
Étym. τέκτων.
τεκτονικός, zum Zimmermann od. Baumeister gehörig, im Bauen geschickt ; ὁ τεκτ., der Zimmermann od. Baumeister, Plat. Rep. IV.443c u. öfter ; ἡ τεκτονική, sc. τέχνη, Baukunst, Euthyd. 281a ; neben χαλκεία, Prot. 324e ; bes. Kunst der Holzbearbeitung im Ggstz der Metallverarbeitung, χαλκευτική, DL. 3.100, wie auch Xen. τὸν τεκτονικὸν ἢ χαλκευτικόν neben einander stellt, Mem. 1.1.7, vgl. Oec. 12.3.
τεκτονικός, ή, όν
τέκτων
- practised or skilled in building, Plat.: as Subst. a good carpenter or builder, opp. to a smith, Xen.: —ἡ -κή (sc. τέχνη) joinersʼ work, carpentry, Plat., etc.