τέκνωσις
τέκνωσις, a begetting, bearing
τέκν-ωσις, εως, ἡ,
- begetting, bearing, τέκνωσιν ποιεῖσθαι to have children, Th. 2.44; γίγνεται ἡ τ. τινός Agathocl. 2; τὴν τ. ποιεῖσθαι, of birds, Arist. HA 618a26.
- II adoption, D.S. 4.39.
τέκνωσις, εως (ἡ)
1 procréation, enfantement : τέκνωσιν ποιεῖσθαι, Thc. 2, 44, mettre des enfants au monde ; en parl. d’oiseaux, Arstt. H.A. 9, 29, 4 ; p. suite, naissance, Agathocl. (Ath. 375f) ||
2 adoption, DS. 4, 39.
Étym. τεκνόω.
τέκνωσις, ἡ, das Kindererzeugen, Gebären, τέκνωσιν ποιεῖσθαι, = τεκνοῦν, Thuc. 2.44. – Das an Kindesstatt Annehmen, Adoptieren, DS. 4.39.
τέκνωσις
from τεκνόω
τέκνωσις, εως,
- a begetting, bearing, τέκνωσιν ποιεῖσθαι to have children, Thuc.