τεκνοφάγος
τεκνοφάγος, eating children
τεκνο-φάγος [ᾰ], ον,
- eating his children, Κρόνος JHS 30.262 (Pamphyl.), prob. ib. 32.275 (ibid.).
τεκνο·φάγος, ος, ον [ᾰ] qui mange ses propres enfants, Naz.
Étym. τ. φαγεῖν.
τεκνοφάγος, Kinder fressend, Sp.
τεκνοφάγος
τεκνο-φάγος, ον,
φαγεῖν
- eating children.