τελεσίερος
τελεσίερος, completing a sacrifice
τελεσ-ίερος, ον,
- completing a sacrifice, παιᾶνα Hsch.: prob. a gloss on τελεσσίε[ρον παιᾶνα in Pi. Pae. 7.2.
τελεσίερος, das Opfer oder den heiligen Dienst vollendend, Παιάν Hesych.