τελεσσιδώτειρα
τελεσσιδώτειρα, she that gives completeness
τελεσσι-δώτειρα, poet. for *τελεσιδ-,
- = τέλος δοῦσα, she that gives completeness or accomplishment, Μοῖρα E. Heracl. 899 (lyr.).
τελεσσι·δώτειρα, ας (ἡ) [ῐ] qui procure l’accomplissement, la réalisation, Eur. Her. 899.
Étym. poét. p. *τελεσιδώτειρα de τελέω, δίδωμι.
τελεσσιδώτειρα, ἡ, poet. statt τελεσιδώτειρα, = τέλος δοῦσα, Geberin der Vollendung, der Reife, μοῖρα Eur. Heracl. 899.
τελεσσιδώτειρα
- she that gives completeness or accomplishment, Eur.