τελεσσίγαμος
τελεσσίγαμος, perfecting
τελεσσί-γᾰμος [ῐ], ον, Ep. for *τελεσίγαμος,
- perfecting or consecrating a marriage, Nonn. D. 48.232, 693, al., Musae. 279.
τελεσσί·γαμος, ος, ον [ῐᾰ] qui consomme les mariages, Nonn. D. 48, 232, etc.
Étym. épq. p. *τελεσίγαμος de τελέω, γάμος.
τελεσσίγαμος, poet. = τελεσίγαμος, die Hochzeit vollendend od. einweihend, Nonn. D. 8.83.