τελωνέω
τελωνέω, to be a tax-gatherer
τελων-έω, pf. τετελώνηκα Phld. Rh. 1.344 S.:—
- to be a τελώνης, PPetr. 2 p.108 (iii B.C.), Plu. Apophth. Lac. 2.236b, Luc. Pseudol. 30; in bad sense, κλέπτει, τελωνεῖ Apollod.Com. 13.13, cf. Phld. l.c.
- II c. acc., τ. τινὰ πικρῶς take heavy toll of one, Str. 9.3.4:—Med., ἐτελωνήσατο ἐξάγων δούλην has paid toll, BGU 913.11 (iii A.D.), cf. 882.2 (iii A.D.); freq. in pf., τετελώνηται διὰ πύλης ἐξάγων PAmh. 2.116, 117 (ii A.D.), PLips. 81, 82 (iii/iv A.D.), etc.:—Pass., τελωνουμένους σκληρῶς OGI 55.17 (Telmessus, iii B.C.); to be demanded or paid as toll, LXX 1 Ma. 13.39; καθότι ἂν οἱ Μιλήσιοι -ῶνται are subject to tax, Milet. 3.149.25 (ii B.C.); τὰ μὴ τετελωνημένα articles on which customs-duty has not been paid, PTeb. 5.26 (ii B.C.): metaph., dub. in Erot. Prooem.
τελωνέω-ῶ :
1 être fermier public, percepteur d’impôts, Plut. M. 236b ; Luc. Pseud. 30 ||
2 faire payer une taxe, d’où au pass. être réclamé ou être payé comme taxe, Spt. 1 Macc. 13, 39 ; p. suite, pressurer, exploiter, acc. Str. 419.
Étym. τελώνης.
τελωνέω, ein τελώνης sein, die Zölle pachten und einnehmen, Luc. Pseudol. 30 u. A.; übertr., τοὺς λόγους, von der Gelehrsamkeit Zoll nehmen, d.h. für Geld lehren, Sp.
τελωνέω,
fut. -ήσω
- to be a tax-gatherer, Luc. from τελώνης