τελώνης
τελώνης, a tax collector
τελών-ης, ου, ὁ, (τέλος Ι.8, ὠνέομαι)
- farmer or collector of tolls, customs, or taxes, Ar. Eq. 248 (troch.), Aeschin. 1.119, Herod. 6.64, PCair.Zen. 31.20 (iii B.C.), UPZ 113.8 (ii B.C.), Aristocl. ap. Eus. PE 15.2, etc.: freq. with a sense of reproach, πάντες τελῶναι, πάντες εἰσὶν ἅρπαγες, of the Oropians, Xeno 1; ἐφʼ οἷς ἂν καὶ τελώνης σεμνυνθείη βάναυσος Plb. 12.13.9, cf. Gal. 8.587, 9.804; = Lat. publicanus, Ev.Matt. 5.46, al.; πορνοβοσκοὶ καὶ τ. Asp. in EN 102.21.
τελ·ώνης, ου (ὁ) fermier public, percepteur d’impôts, publicain, Ar. Eq. 248 ; Eschn. 3, 135 ; souv. en mauv. part, à cause de la dureté et de la cupidité des agents de cette classe d’hommes, Xénon (Fragmenta comicorum græcorum 4, 596) ; Pol. 12, 13, 9.
Étym. τέλος, ὠνέομαι.
τελώνης, ὁ, der die Abgaben u. Zölle vom Staate gepachtet hat, publicanus, u. der Zöllner od. Zolleinnehmer, portitor, Ar. Eq. 248 ; oft bei Sp. im verächtlichen Sinne, ἐπὶ τούτοις σεμνύνεσθαι, ἐφʼ οἷς ἂν καὶ τελώνης σεμνυνθείη ἢ βάναυσος, Pol. 12.13.9 ; Plut. Alc. 5 ; bes. NT.
Strong 5057
*
1. a farmer of taxes (Lat.
2. A subordinate of the former, who collected taxes or tolls in a particular district, a tax-gatherer (EV, publican): Mt 5:46 10:3, Lk 3:12 5:27, 29 7:29 18:10, 11, 13; pl., τ. κ. ἁμαρτωλοί, Mt 9:10, 11 11:19, Mk 2:15, 16, Lk 5:30 7:34 15:1; τ. κ. πόρναι, Mt 21:31, 32; ὁ ἐθνικὸς κ. ὁ τ., Mt 18:17 (cf. DB, iv, 172; ext., 394 f.; MM, xxiv).†
τελώνης
τελ-ώνης, ου, ὁ,
τέλος V
- a farmer or collector of the taxes, Ar., Aeschin.: in NTest. = Lat. publicanus.