τετράπτερος
τετράπτερος, four-winged
τετρά-πτερος, ον,
- four-winged, of winged ants, S. Fr. 29; τετράπτερα, opp. δίπτερα, Arist. HA 490a16, PA 682b8.
τετρά·πτερος, ος, ον, à quatre ailes, Soph. fr. 27 ; Arstt. H.A. 1, 5, 12 ; P.A. 4, 6, 3.
Étym. τ. πτερόν.
τετράπτερος, mit vier Flügeln ; Soph. frg. 27 ; Arist. H.A. 1.5, part.anim. 4.6.