τετράπτυχος
τετράπτυχος, fourfold
τετρά-πτῠχος, ον,
- fourfold, Hp. Off. 12 (and Gal. ad loc., 18(2).822), Gal. 14.793.
τετρά·πτυχος, ος, ον [ῠ] à quatre replis, qui se replie quatre fois sur soi-même, Hpc. Off. 745.
Étym. τ. πτύσσω.
τετράπτυχος, vierfältig, Sp.