τρίκρανος
τρίκρανος, three-headed
τρί-κρᾱνος, ον,
- three-headed, Ἅιδου σκύλαξ, of Cerberus, S. Tr. 1098, cf. E. HF 611, 1277; μήτηρ τ., of Rhea, prob. in CIG 4121 (Galatia).
τρί·κρανος, ος, ον [ᾱ] à trois têtes, Soph. Tr. 1098 ; Eur. H.f. 611, 1277.
Étym. τρεῖς, *κρᾶνον.
τρίκρανος, [ᾱ], dreiköpfig ; der Kerberus, ᾍδου σκύλαξ, Soph. Trach. 1088 ; κύων, Eur. Herc.Fur. 1277.
τρίκρανος
τρί-κρᾱνος, ον,
- three-headed, of Cerberus, Soph., Eur.