τρίπτερος
τρίπτερος, having three wings
τρίπτερος, ον,
- having three wings, ἀρχή Orac. ap. Procl. in Cra. p.96 P.
τρί·πτερος, ος, ον, à trois pennons : τρίπτερα βέλη, Phil. byz. Bel. 51, flèches à triple pennon.
Étym. τρ. πτερόν.