τραυλότης
τραυλότης, a lisping
τραυλ-ότης, ητος, ἡ,
- lisping, Arist. Pr. 902b23, Plu. Alc. 1, etc.
τραυλότης, ητος (ἡ) bégaiement, Arstt. Probl. 11, 30, 2 ; Plut. Alc. 1, etc.
Étym. τραυλός.
τραυλότης, ητος, ἡ, das Lispeln, Schnarren, Stottern ; Arist. Probl. 11.30 ; Plut. Alcib. 2.
τραυλότης
from τραυλός
τραυλότης, ητος, ἡ,
- a lisping, Plut.