τραπέμπαλιν
τραπέμπαλιν, turned backwards
τρᾰπέμπᾰλιν, Adv.
- turned backwards, Pherecr. 240; to be restored in Plu. Fac.lun. 2.924c, D.C. 47.40.
τραπ·έμπαλιν [ᾰᾰ] adv. en revenant sur ses pas, à rebours, Phérécr. (Phot. p. 598, 11), et par conj. Plut. M. 396 et DC. 47, 40, 7.
Étym. τρέπω, ἔμπαλιν.
τραπέμπαλιν, zurückgewendet, Pherecrat. bei Phot.