τραυματίας
τραυματίας, wounded man
τραυμᾰτ-ίας, ου, ὁ, Ion. τρωμ-,
- wounded man, Pi. Fr. 223; οἱ τ. the wounded of an army, Hdt. 3.79, Th. 7.75, 8.27; ὁ τ. Ὀδυσσεύς, name of a play, prob. by S., Arist. Po. 1453b34; of plays by Alex. and Antiph., also by Philocles, IG 2(2).2323.234.
- II corpse of one slain, LXX De. 21.1, Jd. 16.24.
τραυματίας, ου [ᾰᾱ] adj. m. blessé, Pd. fr. 244 ; οἱ τραυματίαι, Hdt. 3, 79 ; Thc. 7, 75 ; 8, 27, les blessés (d’une armée) ||
➳ Ion. τρωματίης, Hdt. l. c.
Étym. τραῦμα.
τραυματίας, ὁ, verwundet, der Verwundete ; Pind. frg. 244 ; Thuc. 7.75, 8.27 ; Pol. 3.66.9 u. a.Sp., wie Luc. Nigr. 37 u. öfter ; s. τρωματίας.
τραυματίας
- 1wounded χρυσέων βελέων ἐντὶ τραυματίαι (of misers, seized by the love of gold) fr. 223.
τραυματίας
τραυμᾰτίας, ου, ὁ,
from τραυμᾰτίζω
- a wounded man, οἱ τρ. the wounded of an army, Hdt., Thuc.