τραπείομεν
τρᾰπείομεν,
- v. τέρπω II.2.
τραπείομεν [ᾰ] sbj. ao. 2 pass. épq. de τέρπω, ou sbj. ao. 2 pass. de τρέπω.
τραπείομεν
1 pl. aor. subj. pass. τέρπω.
τραπείομεν : see τέρπω.