τραχήλιον
τραχήλιον, butt-end of a spear
τρᾰχήλ-ιον, τό, Dim. of τράχηλος,
- butt-end of a spear, EM 732.1, Harp. s.v. στύραξ.
τραχήλιον, ου (τὸ) [ᾰ] viande du cou, d’où viande de rebut, basse viande, Ar. Vesp. 968 ; Hpc. 1227b, etc.
Étym. τράχηλος.