τραχυόστρακος
τραχυόστρακος, rough-shelled
τρᾱχῠ-όστρᾰκος, ον,
- rough-shelled, Arist. HA 528a23.
τραχυ·όστρακος, ος, ον [ᾱᾰ] aux écailles raboteuses, Arstt. H.A. 4, 4, 6.
Étym. τρ. ὄστρακον.
τραχυόστρακος, [τρᾱχ], mit rauher, harter Schale, Arist. H.A. 4.4 bei Ath. III.88a, Ggstz μαλακόστρακος.