τραχυντικός
τραχυντικός, making rough
τρᾱχυν-τικός, ή, όν,
- making rough, Arist. Pr. 872b36: c. gen., τῆς ἀρτηρίας Dsc. 3.74.
τραχυντικός, ή, όν [ᾱ] propre à rendre le caractère âpre, à exaspérer, Arstt. Probl. 3, 13 ; avec le gén. Diosc. 3, 79.
Étym. τραχύνω.
τραχυντικός, [ᾱ], rauh oder uneben machend ; übertr., zornig, böse machend, erbitternd ; Arist. Probl. 3.13 u. Sp.