τραχηλοκοπέω
τραχηλοκοπέω, cut the throat, behead
τρᾰχηλο-κοπέω,
- cut the throat, behead, Plu. Par.min. 2.308d:—Pass., Arr. Epict. 1.1.18, 1.2.16, etc.; σώματα τετραχηλοκοπημένα Lyr.Adesp. in PFay. 2 iii 24.
τραχηλο·κοπέω-ῶ [ᾰ] couper le cou, décapiter, Plut. M. 308d ; au pass. Artém. 1, 2, 35 ; Arr. Epict. 1, 1, 18, etc.
Étym. τρ. -κοπος de κόπτω.
τραχηλοκοπέω, den Hals abschneiden, köpfen ; Plut. Parall. 11 ; Artemid. 1.2, 35 ; Arr. Epict. 1.1.18.