τρικάρηνος
τρικάρηνος, three-headed
τρῐ-κάρηνος [ᾰ], Dor. τρῐ-κάρᾱνος, ον, poet. for τρικέφαλος,
- three-headed, Πτωΐου κευθμών Pi. Fr. 101 (codd. Str., -καράνου Bgk.), cf. Coluth. 14, etc.; τ. ὄφις Hdt. 9.81.
τρι·κάρηνος, ος, ον [ῐᾰ] à trois têtes, Hés. Th. 287 ; Pd. fr. 70 ; Hdt. 9, 81 ; Luc. Philopatr. 1 ; subst. ὁ Τρικάρανος « les Trois têtes » :
1 titre d’un écrit satirique de l’historien Théopompe contre les trois principales villes de la Grèce, Athènes, Sparte et Thèbes (cf. Τριπολιτικός) Paus. 6, 18, 5 ; Luc. Pseud. 29, Fug. 32 ||
2 titre d’un écrit de Varron sur le triumvirat de César, Crassus et Pompée, App. Civ. 2, 9 ||
➳ Dor. τρικάρανος [ρᾱ] Pd. l. c.
Étym. τρ. κάρηνον.
τρικάρηνος, poet. statt τρικέφαλος, dreihäuptig ; Hes. Th. 287 ; Pind. frg. 70 ; θήρ, Eur. Herc.Fur. 611 ; Her. 9.81 ; Sp., wie Coluth. 14, Luc. Philopatr. 1.
For Pindar, see also: τρικάρανος
τρικάρηνος
τρῐ-κάρηνος (ᾰ), ον,
κάρηνον
- three-headed, Hes., Hdt.