τρικόλωνος
τρικόλωνος, three-hilled
τρι-κόλωνος, ον,
- three-hilled, Orac. ap. Str. 6.1.5.
τρι·κόλωνος, ος, ον [ῐ] à trois collines, Oracl. (Str. 256).
Étym. τρεῖς, κολωνός.
τρικόλωνος, dreihügelig, Orac. bei Strab.
τρικόλωνος
τρῐ-κόλωνος, ον,
κολώνη
- three-hilled, Orac. in Strab.