τριτογένεια
τριτο·γένεια, ας (ἡ) [ῐ] le nombre trois et le triangle équilatéral dans la langue des Pythagoriciens, Pythag. (Plut. M. 381f).
Étym. τρίτος, γένος.
τριτογένεια, ἡ, s. Τριτογένεια ; Pythagoras nannte so die Zahl drei, das gleichseitige Dreieck, Plut. Is. et Os. 76.
τριτογένεια
[traditionally (but doubtfully) explained as fr. a river Triton in Boeotia or Thessaly, or fr. the lake Tritonis in Libya.]
Trito-born. Name or an epithet of Athene Il. 4.515, Il. 8.39= Il. 22.183 : Od. 3.378.