τυλωτός
τυλωτός, knobbed
τῠλ-ωτός, ή, όν,
- knobbed, ῥόπαλα Hdt. 7.69.
τυλωτός, ή, όν [ῠ] calleux, d’où garni de clous, en parl. de massues, Hdt. 7, 69.
Étym. vb. de τυλόω.
τυλωτός, adj. verb. von τυλόω, verschwielt, mit Schwielen bedeckt, verhärtet ; ῥόπαλα τυλωτά, = τετυλωμένα (vgl. τυλόω), Her. 7.69.
τυλωτός, ή, όν
verb. adj.
- ῥόπαλα τυλωτά, knobbed clubs, like τετυλωμένα, Hdt.