τυμβίδιος
τυμβίδιος, at a funeral
τυμβ-ίδιος [ῐδ], η, ον,
- at a funeral or tomb, ἀγών, Ἑκάτη, Τύχη, Orph. A. 577, H. 1.3, 72.5.
τυμβίδιος, α, ον [ῐδ] c. τυμβεῖος, Orph. Arg. 575 ; H. proœm. 47, 71.
τυμβίδιος, poet. statt τυμβεῖος, Orph. Arg. 575, H. 71.5.