τυλώδης
τυλώδης, callous
τῠλ-ώδης, ες,
- callous, Plu. Aud. 2.46d (metaph.), Dsc. 2.154, Antyll. ap. Orib. 10.23.24, Sor. 1.10, Gal. 6.775.
τυλώδης, ης, ες [ῠ] calleux, Plut. M. 46d.
Étym. τύλος, -ωδης.
τυλώδης, ες, zsgzn statt τυλοειδής, Plut.