τυμβοῦχος
τυμβοῦχος, sepulchral
τυμβοῦχος, ον, (ἔχω)
- placed on a tomb, sepulchral, Κήρ AP 7.154.
τυμβοῦχος, ος, ον, qui fréquente les tombeaux, Anth. 7, 154.
Étym. τύμβος, ἔχω.
τυμβοῦχος, ein Grab inne habend, in, auf dem Grabe befindlich, κήρ, Suid. in einem Epigr.
τυμβοῦχος
τυμβ-οῦχος, ον,
ἔχω
- sepulchral, Anth.