τυμβίτης
τυμβίτης, on or at the grave
τυμβ-ίτης [ῑ], ου, ὁ,
- on or at the grave, λᾶας AP 7.198 (Leon.).
τυμβίτης, ου [ῑ] adj. m. c. τυμβεῖος, Anth. 7, 198.
τυμβίτης, ὁ, fem. τυμβῖτις, im, am Grabe, λᾶας, Grabstein, Leon.Tar. 65 (VII.198).
τυμβίτης
τυμβί_της, ου, ὁ,
τύμβος
- in or at the grave, Anth.