τυφεδών
τυφεδών, nonsense, humbug
τῡφεδ-ών, όνος, ἡ,
- nonsense, humbug, Neophro (?) Trag. in PLit.Lond. 77 Fr. 2.16, Call. Fr. 98b (where acc. -ῶνα for -όνα metri gr.), Oenom. ap. Eus. PE 5.36.
- II Τυφεδῶνος, ὄνομα κύριον, ἢ τῆς καύσεως, Suid., cf. Theognost. Can. 39.
τυφεδών, όνος (ἡ) [ῡ]
1 embrasement, combustion, Call. (Hdn gr. π. μ. λ. 9) ||
2 torche, Œnom. (Eus. P.E. 234c).
Étym. τύφω.
τυφεδών, [ῡ], όνος, ἡ,
1) das Anbrennen, Anzünden, Callim. bei Hdn. περὶ μον. λ. 9 ; die Entzündung, Suid.
2) die Fackel, Euseb.
1) das Anbrennen, Anzünden, Callim. bei Hdn. περὶ μον. λ. 9 ; die Entzündung, Suid.
2) die Fackel, Euseb.