τύφλωσις
τύφλωσις, a making blind, blinding
τύφλ-ωσις, εως, ἡ, (τυφλόω)
- a making blind, blinding, Isoc. 12.122 (pl.), cf. Ph. 1.391; γερόντων Diog.Oen. 70 (pl.).
- II blindness, Hp. Aph. 6.56, Sch. Ar. Pl. 115.
τύφλωσις, εως (ἡ)
1 action d’aveugler, Isocr. 257e ||
2 cécité, Hpc. Aph. 1258.
Étym. τυφλόω.
τύφλωσις, ἡ,
1) das Blindmachen, Blenden, Abstumpfen, Sp.
2) die Blindheit, Schol. Ar. Plut. 115.
1) das Blindmachen, Blenden, Abstumpfen, Sp.
2) die Blindheit, Schol. Ar. Plut. 115.
τύφλωσις
from τυφλόω
τύφλωσις, εως,
- a making blind, blinding, Isocr.