τυφλόστομος
τυφλόστομος, with blind mouth
τυφλό-στομος, ον,
- with blind mouth, of rivers, Str. 4.1.8; cf. τυφλός II.2.
τυφλό·στομος, ος, ον, dont l’embouchure est obstruée (litt. aveuglée) Str. 183.
Étym. τυφλός, στόμα.
τυφλόστομος, mit blinder, d.i. verstopfter, versandeter Mündung, Strab. 4.1.8.
τυφλόστομος
τυφλό-στομος, ον,
- with blind mouth, of rivers, Strab.