φάσγανον
φάσγανον, a sword
- sword, δῶκεν μέγα φ. ἥρως σὺν κολεῷ τε φέρων καὶ ἐϋτμήτῳ τελαμῶνι Il. 23.824; κολεοῦ γυμνὸν φ. Pi. N. 1.52b; ἀμφιπλῆγι φ. S. Tr. 930, cf. E. Fr. 373 (Cypr. acc. to AB 1095).
- II = ξιφίον, corn-flag, Gladiolus segetum, Thphr. HP 7.12.3, 7.13.1, Nic. Fr. 74.63.
- 2 = ξάνθιον, Dsc. 4.136.
- 3 = ἀσπάλαθος, f.l. for σφάγνον in Id. 1.20.
- III = ξίφος II, Opp. H. 3.556.
1) ein schneidendes Werkzeug, Messer, Schwert, Dolch ; öfters bei Hom., bei dem es immer das große Schlachtschwert zu sein scheint, von ἄορ u. ξίφος nicht verschieden, vgl. Od. 11.24, 48, 82, u. in der Scheide an einem Bande, τελαμών getragen wird, Il. 23.824 ; φάσγανον τινάσσων γυμνὸν κολεοῦ Pind. N. 1.52 ; θήγουσα φωτὶ φάσγανον Aesch. Ag. 1235 ; Soph. öfter, u. Eur., wie sp.D., selten in Prosa.
2) eine Pflanze mit schwertförmigen Blättern, Schwertel, Schwertlilie, Theophr. u. Nic.
-ου, τό.
A sword Il. 1.190, Il. 5.81, Il. 10.256, Il. 14.405, Il. 15.713, etc. : Od. 10.145, Od. 11.82, Od. 16.295, Od. 22.74, etc.
- 1sword ἀκόντεσσίν τε χαλκέοις φασγάνῳ τε μαρναμένα P. 9.21 Εὐρυσθῆος ἐπεὶ κεφαλὰν ἔπραθε φασγάνου ἀκμᾷ P. 9.81 ἐν χερὶ δʼ Ἀμφιτρύων κολεοῦ γυμνὸν τινάσσων <φάσγανον> ἵκετʼ (supp. Mosch.: om. codd.) N. 1.52 κεῖνος (sc. φθόνος) καὶ Τελαμῶνος δάψεν υἱὸν φασγάνῳ ἀμφικυλίσαις N. 8.23 ἴστε μὰν Αἴαντος ἀλκάν, φοίνιον τὰν ὀψίᾳ ἐν νυκτὶ ταμὼν περὶ ᾧ φασγάνῳ μομφὰν ἔχει I. 4.36
- a sword, Hom., Soph. deriv. uncertain
-
…, ὅς τʼ εἶσιν πεδίονδε διὰ νεφέων ἐρεβεννῶν ἁρπάξων ἢ ἄρνʼ ἀμαλὴν ἤ πτῶκα λαγωόν · ὣς Ἕκτωρ οἴμησε τινάσσων φάσγανον ὀξύ. ὁρμήθη δʼ Ἀχιλεύς, μένεος δʼ ἐμπλήσατο θυμὸν ἀγρίου, πρόσθεν δὲ σάκος στέρνοιο κάλυψε καλὸν δαιδάλεον ,…
Homer, Iliad
-
…ἀπόρουσε, λιπὼν δολιχόσκιον ἔγχος αὐτοῦ ἐν Ἀμφινόμῳ · περὶ γὰρ δίε μή τις Ἀχαιῶν ἔγχος ἀνελκόμενον δολιχόσκιον ἢ ἐλάσειε φασγάνῳ ἀΐξας ἠὲ προπρηνέα τύψας. βῆ δὲ θέειν, μάλα δʼ ὦκα φίλον πατέρʼ εἰσαφίκανεν, ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος ἔπεα…
Homer, Odyssey
-
…θυγατρός, Κασσάνδρης, τὴν κτεῖνε Κλυταιμνήστρη δολόμητις ἀμφʼ ἐμοί, αὐτὰρ ἐγὼ ποτὶ γαίῃ χεῖρας ἀείρων βάλλον ἀποθνήσκων περὶ φασγάνῳ · ἡ δὲ κυνῶπις νοσφίσατʼ, οὐδέ μοι ἔτλη ἰόντι περ εἰς Ἀίδαο χερσὶ κατʼ ὀφθαλμοὺς ἑλέειν σύν τε στόμʼ…
Homer, Odyssey
-
…καὶ ἀνδρῶν. αὐτὰρ ὃ διογενὴς δόρυ μὲν λίπεν αὐτοῦ ἐπʼ ὄχθῃ κεκλιμένον μυρίκῃσιν, ὃ δʼ ἔσθορε δαίμονι ἶσος φάσγανον οἶον ἔχων, κακὰ δὲ φρεσὶ μήδετο ἔργα, τύπτε δʼ ἐπιστροφάδην · τῶν δὲ στόνος ὄρνυτʼ ἀεικὴς ἄορι θεινομένων…
Homer, Iliad
-
…δʼ ὣς τίετο δήμῳ, τὸν μὲν ἄρʼ Εὐρύπυλος, Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός, πρόσθεν ἕθεν φεύγοντα μεταδρομάδην ἔλασʼ ὦμον φασγάνῳ ἀΐξας, ἀπὸ δʼ ἔξεσε χεῖρα βαρεῖαν · αἱματόεσσα δὲ χεὶρ πεδίῳ πέσε · τὸν δὲ κατʼ ὄσσε ἔλλαβε πορφύρεος…
Homer, Iliad
-
…δουρὸς ἀκωκῇ. καὶ τότε δή ῥʼ Αἴαντι περιδείσαντες Ἀχαιοὶ παυσαμένους ἐκέλευσαν ἀέθλια ἶσʼ ἀνελέσθαι. αὐτὰρ Τυδεΐδῃ δῶκεν μέγα φάσγανον ἥρως σὺν κολεῷ τε φέρων καὶ ἐϋτμήτῳ τελαμῶνι. αὐτὰρ Πηλεΐδης θῆκεν σόλον αὐτοχόωνον ὃν πρὶν μὲν ῥίπτασκε μέγα σθένος…
Homer, Iliad
-
…βέλος δʼ εἰς ἐγκέφαλον δῦ, σὺν δʼ ἵππους ἐτάραξε κυλινδόμενος περὶ χαλκῷ. ὄφρʼ ὁ γέρων ἵπποιο παρηορίας ἀπέταμνε φασγάνῳ ἀΐσσων, τόφρʼ Ἕκτορος ὠκέες ἵπποι ἦλθον ἀνʼ ἰωχμὸν θρασὺν ἡνίοχον φορέοντες Ἕκτορα · καί νύ κεν ἔνθʼ ὁ γέρων…
Homer, Iliad
-
…ἀποπροίει, βάλε δὲ στῆθος παρὰ μαζόν, ἐν δέ οἱ ἥπατι πῆξε θοὸν βέλος · ἐκ δʼ ἄρα χειρὸς φάσγανον ἧκε χαμᾶζε, περιρρηδὴς δὲ τραπέζῃ κάππεσεν ἰδνωθείς, ἀπὸ δʼ εἴδατα χεῦεν ἔραζε καὶ δέπας ἀμφικύπελλον · ὁ δὲ…
Homer, Odyssey
-
…ἄλγεσι θυμὸν ἔδοντες. ἀλλʼ ὅτε δὴ τρίτον ἦμαρ ἐυπλόκαμος τέλεσʼ Ἠώς, καὶ τότʼ ἐγὼν ἐμὸν ἔγχος ἑλὼν καὶ φάσγανον ὀξὺ καρπαλίμως παρὰ νηὸς ἀνήιον ἐς περιωπήν, εἴ πως ἔργα ἴδοιμι βροτῶν ἐνοπήν τε πυθοίμην. ἔστην δὲ σκοπιὴν…
Homer, Odyssey
-
…ἠκόντισαν ἄμφω · τὼ δʼ αὖτις ξιφέεσσι συνέδραμον. ἔνθα Λύκων μὲν ἱπποκόμου κόρυθος φάλον ἤλασεν, ἀμφὶ δὲ καυλὸν φάσγανον ἐρραίσθη · ὃ δʼ ὑπʼ οὔατος αὐχένα θεῖνε Πηνέλεως, πᾶν δʼ εἴσω ἔδυ ξίφος, ἔσχεθε δʼ οἶον δέρμα…
Homer, Iliad