φιλαυτία
φιλαυτία, self-love, self-regard
φῐλαυτ-ία, ἡ,
- self-love, self-regard, Cic. Att. 13.13.1, Plu. Adul. 2.48f; in bad sense, selfishness, UPZ 42.10 (ii B. C.), Ph. 1.173, al., Porph. Abst. 3.2, Jul. Caes. 316d, Mis. 349b.
φιλαυτία, ας (ἡ) [φῐ] amour de soi, égoïsme, Arstt. Nic. 9, 8 ; Plut. M. 48f ; Cic. Att. 13, 13.
Étym. φίλαυτος.
φιλαυτία, ἡ, Eigenliebe, Selbstliebe, Plut. Thes. et Rom. 2, getadelt von Zonar.