φιλαρχικός
φιλαρχικός, of or for an ambitious man
φῐλαρχ-ικός, ή, όν,
- of or for an ambitious man, Pherecr. 14 (troch.(?), Posit. and Comp., φιλορχ- Meineke).
φιλαρχικός, ή, όν [φῐ] dominateur, au cp. -ώτερος, Phérécr. (Com. fr. 2, 258).
Étym. φίλαρχος.
φιλαρχικός, ή, όν, zum φίλαρχος gehörend, ihn betreffend, ihm geziemend, Schol. Ar. Vesp. 1500.