φίλαυλος
φίλαυλος, fond of the aulos
φῐλ-αυλος, ον,
- fond of the flute, Μοῦσαι S. Ant. 965 (lyr.); δελφίς E. El. 435 (lyr.); οἱ φ. Arist. EN 1175b3.
φίλ·αυλος, ος, ον [ῐ] qui aime la flûte, Soph. Ant. 965 ; Eur. El. 435 ; Axion. (Ath. 342c) ; Arstt. Nic. 10, 5, 3 ; Plut. M. 706b.
Étym. φ. αὐλός.
φίλαυλος, die Flöte, das Flötenspiel liebend ; μοῦσαι Soph. Ant. 955 ; δελφίς Eur. El. 435 ; Sp., Plut.
φίλαυλος
φίλ-αυλος, ον,
- fond of the flute, Soph., Eur., etc.