φιλάρχων
φιλάρχων, loving the rulers
φῐλάρχ-ων, οντος, ὁ,
- loving the rulers, Aristox. ap. Stob. 4.1.49.
φιλ·άρχων, οντος (ὁ) [ῐ] qui aime son maître, Aristox. (Stob. 243, 39).
Étym. φ. ἄρχων.