φοβερότης
φοβερότης, terribleness
φοβερ-ότης, ητος, ἡ,
- terribleness, Arist. Rh. 1361b12, J. BJ 7.8.3.
φοβερότης, ητος (ἡ) frayeur qu’inspire une pers. ou une ch. Arstt. Rhet. 1, 5, 11 ; Jos. B.J. 7, 8, 3.
Étym. φοβερός.
φοβερότης, ητος, ἡ,
1) Furchtbarkeit, Arist. rhet. 1.5.
2) Furcht, Schrecken (?).
1) Furchtbarkeit, Arist. rhet. 1.5.
2) Furcht, Schrecken (?).
φοβερότης
from φοβερός
φοβερότης, ητος, ἡ,
- terribleness, Arist.