φόβος

• panic flight, the usual sense in Hom., cf. Sch. Il. 11.71 (but cf. φύζα, φόβου κρυόεντος ἑταίρη Il. 9.2); once in Od., οἱ δʼ ἔσχοντο φόβου 24.57; freq. in Il., Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φ. τε 15.396; πρῶτος Πηνέλεως . . ἦρχε φόβοιο 17.597; ἐς φόβον ἀνδρῶν 15.310; φόβονδε = φύγαδε, ἑστάμεναι κρατερῶς, μηδὲ τρωπᾶσθε φόβονδε ib. 666; φόβονδʼ ἔχε μώνυχας ἵππους 8.139; μή τι φόβονδʼ ἀγόρευε counsel not to flight, 5.252; ἀΐξαντα φόβονδε 17.579; ὦρσαν φόβον Δαναοῖς B. 12.145.
• • • 2 Φόβος personified, as son of Ares, Il. 13.299; Δεῖμός τε Φ. τε 11.37, cf. 4.440, 15.119, Hes. Th. 934, A. Th. 45; worshipped at Selinus, IG 14.268.2.
  • II panic fear, [στρατῷ] φ. ἐμβάλλειν Hdt. 7.10.εʹ; ἐν τῷ γινομένῳ φ. Id. 9.69; generally, fear, terror (distd. from δέος (q.v.)), τορὸς ὀρθόθριξ φ. A. Ch. 32 (lyr.); διάτορος φ. Id. Pr. 183 (lyr.); ταρβόσυνος Id. Th. 240 (lyr.); νεανικός E. Hipp. 1204; joined with δέος and δεῖμα, v. sub vocc.; opp. θάρρος, Pl. Lg. 644c; sts. in milder sense, doubt, scruple, Pl. Phd. 101b; ἔχει πολλὴν ὑποψίαν καὶ φ. ὡς . . Id. Sph. 268a: also, awe, reverence, for a ruler or divine being, τοῦ ἡγεμόνος POxy. 1642.17 (iii A.D.); θεοῦ LXX Ps. 35(36).1, PLond. 2.418.4 (iv A.D.): τοῦκυρίου Act.Ap. 931.—
• Construction,
• • • • a c. gen. obj., fear or dread of . ., A. Pers. 116 (lyr.), Th. 3.54, etc.; φ. τοῦ στρατεῦσαι X. An. 3.1.18: c. dupl.gen., ὀμμάτων εἰληφότας φόβον . . τῆς ἐμῆς ἐπεισόδου S. OC 730: with Preps., φ. ἀπό τινος X. An. 7.2.37 codd.; ὁ ἀπὸ τῶν πολεμίων φ. Id. Cyr. 3.3.53; οὑξ ὀνειράτων φ. A. Ch. 929; πρός τινος S. El. 783; πρός τινας D. 16.10, 25.93; φ. περὶ τοῦ καρποῦ fear for or concerning . ., Th. 4.88; φ. ἑκάστων πέρι Pl. Phlb. 20b; ὑπὲρ τοῦ μέλλοντος Th. 7.41; τὸν ἐκ τῶν Ἑλλήνων εἰς τοὺς βαρβάρους φ. X. An. 1.2.18; τῷ καθʼ ἑαυτὸν φ. from personal fear, D. 19.2: c. inf., φόβῳ εἰσορᾶν from fear to see, E. IT 1342:—for τεθνάναι τῷ φόβῳ τινά, v. θνῄσκω I.2.
      • b with Verbs, τεύχειν φόβον A. Pr. 1090 (anap.); κλάζουσι κώδωνες φ. Id. Th. 386; φ. ποιεῖν τοῖς ἵπποις X. An. 1.8.18; παρασχεῖν E. Hec. 1113, etc.; παρασκευάζειν D. 59.86; φόβους ἐμβάλλειν, φόβον ἐνθεῖναί τινι, to strike terror into one, X. Cyr. 8.7.18, An. 7.4.1; ἐνεργάσασθαί τινι Isoc. 7.38, 11.25; ἔδωκʼ Ἀπόλλων θῆρας φόβῳ Pi. P. 5.61; of the person who feels fear, φόβον λαβεῖν, ἔχειν, E. El. 39, X. Hier. 11.11; ἐκ φόβου φ. τρέφω S. Tr. 28: acc. cogn., φόβους φοβεῖσθαι, δεδοικέναι, Pl. Prt. 360b, E. Supp. 548; τὸν σὸν οὐ ταρβῶ φ. I fear not with thy fear, i.e. not like thee, S. Ph. 1251; Ταντάλου φ. φοβεῖσθαι Sch. E. Or. 6; ἐς φ. κατιστέατο Hdt. 8.12, cf. Th. 2.81; ἐν φ. γενέσθαι Pl. R. 578e; φ. μʼ ἔχει A. Ag. 1243, cf. E. Or. 1255; μοι φ. τις εἰσελήλυθʼ, μʼ ὑπῆλθέ τις φ., ib. 1324, S. Ph. 1231; τοῖς Ἕλλησι φ. ἐμπίπτει X. An. 2.2.19, etc.; διὰ φόβου ἔρχομαι, διὰ φόβων γίγνομαι, E. Or. 757 (troch.), Pl. Lg. 791b: opp. φόβον λύειν A. Th. 270, E. Or. 104; διαλῦσαι Pl. Mx. 241b; φόβους ἐξαίρει τῶν πολιτῶν Isoc. 2.23; ἀπεληλακέναι τινί X. Cyr. 4.2.10; φόβου ἀπαλλάξεσθαι to get rid of it, ib. 5.2.32; φόβου ἐκλύσασθαί τινα S. OT 1002; φόβους ἀπολύεσθαι Arist. Rh. 1415b18; φόβου μεθεῖσα (Valck. φόβον) E. Hel. 555; φόβου ἔξωθεν εἶναι Id. El. 901; ἵνα φόβος εἴη στρατεύειν X. An. 2.4.3; οὐ φ. μὴ . . Id. Mem. 2.1.25; φ. ἐστὶν ὅπως μὴ . . Pl. Smp. 193a; but φόβος εἰ πείσω I fear I shall not persuade . ., E. Med. 184 (anap.); ἡμέας ἔχειφ. τε καὶ δέος ὅκως χρὴ . . Hdt. 4.115 (φόβος ἦν ὥστε μὴ τέγξαι is corrupt in E. IT 1380): adverbial usages, φόβῳ by or through fear, A. Supp. 786 (lyr.), Th. 240 (lyr.), etc.; ἀνάγκῃ καὶ φ. Pl. R. 554d: with Preps., διὰ φόβον, διὰ τὸν φ., Democr. 41, X. Hier. 1.38, Cyr. 3.1.24; ἐκ τίνος φόβου; S. OC 887; μετὰ φόβων Isoc. 2.26; ἄρχειν ξὺν φόβοισι S. OT 585; προαποθνῄσκειν ὑπὸ τοῦ φ. X. Cyr. 3.1.25; Poet., ἀμφὶ φόβῳ E. Or. 825 (lyr.): pl., not only in Poets, as Pi. N. 9.27, A. Th. 134 (prob. l.), S. Aj. 531, etc., but also in Prose, φόβους καὶ δείματα Th. 7.80; πόνους καὶ φ. Pl. Lg. 635c; κινδύνους καὶ φ. Id. Tht. 173a.
    • 2 object or cause of terror, S. OC 1652; φόβος ἀκοῦσαι a terror to hear, Hdt. 6.112: pl., ἢν φόβους λέγῃ S. OT 917; πολλῶν φ. προσαγομένων X. An. 4.1.23.

-ου, ὁ.

Fleeing, flight, rout, panic : φύζα, φόβου ἑταίρη Il. 9.2 (the two words difficult to distinguish; see φύζα), οὐδὲ μνώοντο φόβοιο Il. 11.71, φόβος ἔλλαβε πάντας (panic seized them) 402. Cf. Il. 2.767, Il. 5.272, Il. 11.544, Il. 12.144, Il. 14.522, Il. 15.310 (for the putting to flight of warriors), Il. 17.42, 597, 667, Il. 24.216, etc. : Od. 24.57.

Personified Il. 4.440, Il. 5.739, Il. 11.37, Il. 13.299, Il. 15.119.

• 1fear ὁ δʼ ἀρχαγέτας ἔδωκ Ἀπόλλων θῆρας αἰνῷ φόβῳ P. 5.61 “φόβῳ δʼ οὐ κεχείμανται φρένες” P. 9.32 οὐδέ μίν ποτε φόβος ἀνδροδάμας ἔπαυσεν ἀκμὰν φρενῶν N. 3.39 ]νόρουσε περὶ φόβῳ (sc. Ἀλκμήνα) Pae. 20.15 pl., panics ἐν γὰρ δαιμονίοισι φόβοις φεύγοντι καὶ παῖδες θεῶν N. 9.27

• • Iflight, Lat. fuga, the only sense in Hom.; φόβονδε φύγαδε, μή τι φόβονδʼ ἀγόρευε counsel not to flight, Il., etc.:— Φόβος is personified as son of Ares, Il., Hes.
  • IIpanic fear, such as causes flight, στρατῷ φ. ἐμβάλλειν Hdt.:—then generally, fear, terror, properly of the outward show of fear, and so distinguished from δέος (the sensation of fear), Aesch., etc.: the Object of fear is in gen., fear of another, Aesch., etc.; so φ. ἀπό τινος Xen.; ἔκ τινος Aesch.; πρός τινος Soph.;—but, φ. περί or ὑπέρ τινος fear for or concerning . ., Thuc.:—with Verbs, ποιεῖν or παρέχειν τινί Xen.; φόβον ἐμβάλλειν, ἐντιθέναι τινί to strike terror into one, Lat. metum incutere alicui, Xen., etc.;—of the person who feels fear, φόβον λαμβάνειν Eur.; φόβος ἔχει με Aesch.; φ. ἐμπίπτει μοι Xen.; διὰ φόβου ἔρχομαι Eur.:—also in pl., Aesch., etc.
  • • 2an object of terror, a terror; φόβος ἀκοῦσαι a terror to hear, Hdt.:—pl., ἢν φόβους λέγῃ Soph.