φοιβάζω
φοιβάζω, to prophesy
φοιβ-άζω, (Φοῖβος)
- prophesy, AP 9.525.22: c. acc., φ. ὄπα Lyc. 6; Κασσάνδρη φοίβᾰσε μύθους AP 9.191.
- 2 inspire, πάθος φοιβάζον τοὺς λόγους Longin. 8.4:—Pass., Antioch.Astr. in Cat.Cod.Astr. 7.112, Hld. 2.22.
- II = φοιβάω I, Lyc. 731,875, 1166.
1 φοιβάζω, purifier, nettoyer, Call. L. Pall. 11 ; Lyc. 731, 875, 1166.
Étym. φοῖβος.
2 φοιβάζω :
1 animer d’un transport prophétique, inspirer ; τοὺς λόγους, Lgn 8, 4, inspirer les discours ; au pass. Hld. 2, 22 ||
2 intr. être inspiré, prononcer des paroles prophétiques, abs. Anth. 9, 525 ; avec un acc. : φ. ὄπα, Lyc. 6, parler comme un oracle inspiré.
Étym. Φοῖβος.
φοιβάζω ¹, reinigen, säubern, fegen, sp.D., wie Callim. Lavacr. Pall. 11 ; Ap.Rh. Vgl. φοιβάω.
φοιβάζω ², 1) prophetisch begeistert sein, in der Begeisterung wahrsagen, prophetische Worte sagen, ὄπα, μύθους, Lycophr. 6.
2) trans., begeistern ; Apollon φοιβάζων Hymn. (IX.525); πάθος φοιβάζον τοὺς λόγους Longin.
2) trans., begeistern ; Apollon φοιβάζων Hymn. (IX.525); πάθος φοιβάζον τοὺς λόγους Longin.
φοιβάζω,
fut. -άσω
Φοῖβος
- to prophesy, Anth.