φοβητός
φοβητός, to be feared
φοβ-ητός, ή, όν,
- to be feared, τινι S. Ph. 1154 (lyr.).
φοβητός, ή, όν, effrayant, terrible, Soph. Ph. 1154.
Étym. φοβέω.
φοβητός, adj. verb. zu φοβέω, auch = furchtbar, Soph. Phil. 1139.
φοβητός, ή, όν
φοβέομαι
- to be feared, τινι Soph.