φοιβαστικός
φοιβαστικός, prophetic
φοιβ-αστικός, ή, όν,
- like inspiration, enthusiastic, Longin. 13.2, Ptol. Tetr. 159: c. gen., φ. ἐμμέτρων χρησμῶν uttering oracles in verse, Plu. Rom. 21.
φοιβαστικός, ή, όν :
1 inspiré, Lgn 13, 2 ||
2 p. suite, qui prophétise, qui prononce en prophétisant, gén. Plut. Rom. 20 (φοιβάζω 2).
φοιβαστικός, zur Begeisterung gehörig, wahrsagend, Longin. und Sp., φοιβαστικὴν ἐμμέτρων χρησμῶν, d.i. in Versen Orakel erteilend, Plut. Rom. 20.
φοιβαστικός, ή, όν
φοιβάζω
- prophetic: c. gen., φ. χρησμῶν uttering oracles, Plut.