φυτουργός
φυτουργός, working at plants
φῠτουργ-ός, όν,
- tending plants or trees, φ. δένδρων Secund. Sent. 16: as Subst., planter, gardener, φ. ἱεροὶ Ἀπόλλωνος SIG 22 (Epist.Darei), cf. APl. 16.255, Plu. Lib.educ. 2.2b.
- II metaph., begetting, generating, πατὴρ φ. A. Supp. 592 (lyr.); τοῦ φ. πατρός S. OT 1482; ὁ φ. (without πατήρ) E. Tr. 481; φυτουργὸς Θέτιδος Id. IA 949; in later Prose, πατέρα καὶ φ. Jul. Or. 2.83a.
- 2 creator, author, Pl. R. 597d.
φυτουργός, ός, όν [ῠ]
1 qui travaille à la culture des plantes, jardinier, A. Pl. 255 ; Plut. M. 2b ||
2 qui plante, fig. qui engendre, créateur : πατὴρ φ. Eschl. Suppl. 592 ; φ. πατήρ, Soph. O.R. 1482 ; ou abs. ὁ φ. Eur. Tr. 481 ; I.A. 949, père ; en gén. auteur, créateur d’une chose, Plat. Rsp. 597d.
Étym. contr. de φυτοεργός, v. ce mot.
φυτουργός, Gewächse bearbeitend, pflegend, bes. Gartengewächse u. Bäume, der Gärtner, Winzer, Ep.adesp. 235 (Plan. 255). – Uebertr., der erste natürliche Urheber, Plat. Rep. X.597d ; – der Erzeuger, Aesch. Suppl. 587, Soph. O.R. 1482, Eur. I.A. 949, Troad. 481.
φυτουργός
φῠτ-ουργός, όν
ἔργω
- Iworking at plants; as Subst. a gardener, vinedresser, Anth.
- IImetaph. begetting, Soph., Eur.: the author of a thing, Plat.