φυτοσπόρος
φυτοσπόρος, planting
φῠτοσπόρ-ος (parox.), ον,
- planting: generative, ἀλκή Orph. Fr. 274: metaph., begetting, ὁ φ. father, S. Tr. 359; φυτοσπόροι, οἱ, ancestors, hence metaph., predecessors, Vett.Val. 239.10: c. gen., γένους φ. Ar.Byz.Arg. S. OT
φυτο·σπόρος, ου (ὁ) [ῠ] litt. qui fait des plantations ; fig. qui engendre, père, Soph. Tr. 358 ; avec le gén. Soph. O.R. arg. 1 ; Christod. Ecphr. 106.
Étym. φυτόν, σπείρω.
φυτοσπόρος, (Pflanzen) säend. – Auch übertr., ὁ φυτοσπόρος, der Erzeuger, Vater, Soph. Tr. 358.
φυτοσπόρος
φῠτο-σπόρος, ον,
- planting:—metaph., ὁ φυτ. a father, Soph.