φυτοτρόφος
φυτοτρόφος, rearing plants
φῠτοτρόφ-ος (parox.), ον,
- rearing plants or trees, A.R. 3.1403; γῆ Gp. 5.12.4.
φυτο·τρόφος, ος, ον [ῠ] qui élève ou cultive des plantes, A. Rh. 3, 1403 ; Geop. 5, 12, 4.
Étym. φυτόν, τρέφω.
φυτοτρόφος, Gewächse, bes. Bäume ziehend, pflegend, ὁ φ., der Gärtner, Ap.Rh. 3.1401.