χαριτόεις
χᾰρῐτό-εις, εσσα, εν,
- = χαρίεις, Anacr. ap. Hdn. Gr. 2.921: neut. χαριτοῦν ἦθος cj. in Anacr. 44.
*χαριτόεις, όεσσα, όεν [ᾰῐ] seul. au neutre ion. χαριτεῦν, c. χαρίεις, Anacr. 46.
χαριτόεις, εσσα, εν, = χαρίεις, Anacr. bei Dind. Gramm. gr. I p. 14.