χαμαικοιτέω
χαμαικοιτέω, to lie on the ground
χᾰμαι-κοιτέω,
- lie on the ground, Luc. Syr.D. 55 (v.l. χαμοκοιτέων).
χαμαικοιτέω-ῶ [ᾰ] coucher ou dormir à terre, Luc. Syr. 55.
Étym. χαμαικοίτης.
χαμαικοιτέω, auf der Erde liegen, schlafen, Luc. Dea Syr. 55.
κατὰ τὴν σύνοδον χαμαικοιτῶν ἐπὶ ψιάθου θρυΐνης
en luna nueva, durmiendo en tierra sobre una estera de juncos
ὁπόταν δὲ γενήται ἐν κριῷ, χαμαικοίτει πρὸ μιᾶς καὶ θυσιάσας ἐπίθυε τὰ ζʹ ἐπιθύματα
cuando
χαμαικοιτέω
χᾰμαικοιτέω,
fut. -ήσω
- to lie on the ground, Luc. from χᾰμαικοίτης