χειραγωγός
χειραγωγός, one that leads by the hand, a leader, guide
χειρᾰγωγ-ός, όν,
- leading, guiding, χ. ἀρχή Supp.Epigr. 8.464 (Egypt).
- 2 Subst., leader, guide, ἔχει . . χ. τὸν πλοῦτον ὁ γέρων Philem. 127; cf. Act.Ap. 13.11, Plu. An seni 2.794d: τοῦ βίου τυφλὴ χ. (of Τύχη), ib. Fort. 98b; θεοῖς ἕπεσθαι χειραγωγοῖς ἡγούμενοι Lib. Or. 61.4.
χειρ·αγωγός, ός, όν [ᾰ] qui conduit par la main ; subst. ὁ χ. Philém. (Com. fr. 4, 47); NT. Ap. 13, 11 ; Plut. M. 794d ; ἡ χ. Plut. M. 98b, guide, conducteur, conductrice.
Étym. χείρ, ἄγω.
χειραγωγός, an der Hand führend, anleitend, Plut. adv. Stoic. 10 u. a.Sp.
χειραγωγός
χειρ-ᾰγωγός, οῦ, ὁ,
- one that leads by the hand, a leader, guide, NTest.