χειμοθνής
χειμοθνής, frozen to death
χειμο-θνής, ῆτος, ὁ, ἡ, (θνῄσκω)
- frozen to death, Luc. Lex. 14.
χειμο·θνής, ῆτος (ὁ, ἡ) mort de froid, Luc. Lex. 14.
Étym. χειμών, θνῄσκω.
χειμοθνής, ῆτος, am Winter od. Frost gestorben, erfroren, Luc. Lexiph. 14.