χολάω
χολάω, to be full of black bile, to be melancholy mad
χολ-άω, (χολή)
- to be full of black bile, to be melancholy mad, ἀνδράσιν πείθει χολῶσιν Ar. Nu. 833, cf. Epicr. 5.7, Strato 1.7, Men. Epit. 176.
- II = χολόομαι, to be angry, rage, Antiph. 334, D.L. 9.66, v.l. in Mosch. 1.10, LXX 3 Ma. 3.1; Ep. part. χολόων Nic. Th. 140.
χολάω-ῶ (seul. prés.)
1 être bilieux, p. suite, être fou, Com. Ar. Nub. 833 ||
2 être irrité ou irascible, Straton (Ath. 382c) ; Antiph. (Bkk. Anecd. p. 116) ; Nic. Th. 140 ; Mosch. 1, 10 ; DL. 9, 66 ; au pass. Thgn. 325.
Étym. χολή.
χολάω, 1) von schwarzer Galle, wahnsinnig, toll sein, ἄνδρες χολῶντες Ar. Nub. 823.
2) später auch = χολόομαι, zornig sein, zürnen ; Nic. Th. 140 ; Mosch. 1.10 ; DL. 9.66 ; Antiphan. bei B.A. 116 ; nach Schol. Ar. Plut. 12 gemeiner Ausdruck für θυμοῦσθαι.
2) später auch = χολόομαι, zornig sein, zürnen ; Nic. Th. 140 ; Mosch. 1.10 ; DL. 9.66 ; Antiphan. bei B.A. 116 ; nach Schol. Ar. Plut. 12 gemeiner Ausdruck für θυμοῦσθαι.
Strong 5520
**
1. to be melancholy mad (Aristoph.).
2. = χολοῦμαι, to be angry: c. dat. pers., Jo 7:23.†
χολάω,
χολή
- Ito be full of black bile, to be melancholy mad, Ar.
- II= χολόομαι, to be angry, Mosch.; so in Pass., Theogn.