χοληδόχος
χοληδόχος, containing bile
χοληδόχος, ον,
- containing bile, κύστις χ. gall-bladder, Alex.Aphr. Pr. 1.40; ἡ χ. (without κύστις) Gal. UP 4.12; τὸ χ. ἀγγεῖον ib. 5.2.
χολη·δόχος, ος, ον, qui contient la bile : κύστις, Gal. De usu part. 4, 12 ; 4, 102, 142, etc. la vésicule biliaire.
Étym. χολή, δέχομαι.
χοληδόχος, die Galle aufnehmend, fassend, Lobeck Phryn. 635.